Posts tonen met het label Zo denk ik er nu over. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Zo denk ik er nu over. Alle posts tonen

zaterdag 9 januari 2010

de oudercommissie


in het label brainstormen heb ik ook een stukje geplaats over dat de ouders mee denken.
een oudercommissie dus.
ik vind dit wel erg belangrijk dat dit er is want zo kun je ook veel aan de ouders laten zien hoe het binnen het KDV gaat.
de ouders kunnen zelf ook inbreng doen en ook ermee over nadenken over bepaalde situaties.
door dat er ook zo`n commissie is vind ik dat je het samen doet en niet dat je het idee krijgt dat de ouder maar moet accepteren hoe het allemaal gaat binnen het kinderdagverblijf.

rug klachten


in het label brainstormen heb ik een stukje over rug klachten geschreven.
bij nader inzien zou ik daar toch maar beter voor gaan opletten want als je telkens je rug blijft belasten met de verkeerde houding dan kun je daar later nog eens heel erg spijt van gaan krijgen.
je botten slijten!
ik let er nu de afgelopen tijd echt wel goed op dat ik alles met een goede houding doe want anders voel je dat echt wel aan het einde van de week.

kusje geven of geen kusje geven


ik heb hier al een bericht staan over in het label brainstormen.
ik vind best dat je een kind een kusje mag geven als het verdriet heeft of om wat voor reden dan ook.
ik vind alleen wel dat je het niet op de mond mag doen.
dat vind ik een beetje raar, dat zou ik zelf nooit doen.
ook voor jezelf in verband met de hygiƫne.
want 1 kind geeft je een kusje op de mond maar dan komt de rest er ook nog eens om vragen en dat lijkt me toch niet echt hygiƫnisch.

wel de nederlandse taal blijven praten,of?


bij brainstormen heb ik een bericht neer gezet over wat te doen als een ouder of kind je niet begrijpt.
ik vind dat je dan gewoon nederlands moet blijven praten want anders moet je je in zoveel verschillende talen verdiepen wat haast niet te doen is.
deze ouders en kinderen hebben veel meer te maken met de nederlandse taal dan jij met hun taal.
vooral voor het kind is het zeer belangrijk dat je nederlands blijft praten want hun hebben hier nog een heel leven te gaan en zouden later zelf zich goed moeten kunnen redden met de taal.
als je veel tegen de kinderen praat steken ze hier heel veel van op.
kinderen leren echt heel snel wat.

oma of kinderdagverblijf


zoals ik al een keer eerder heb vermeld bij het label brainstormen, wat is het beste voor het kind na de oma brengen of na het kinderdagverblijf.
ik vind eigenlijk dat je dit ook kunt combineren.
na het kinderdagverblijf en na oma dus.
voor het kind is het KDV ook wel belangrijk hier kan het spelen met leeftijdsgenoten en vormt het ook zijn eigen normen en waarden.
en bij oma zijn vinden ze natuurlijk ook harstikke leuk omdat ze dan vollop de aandacht hebben en bij een bekende van hen kunnen zijn

woensdag 21 januari 2009

De liedjes toets


Wij kregen een opdracht om 30 kinderliedjes te leren en die moest je dan gaan zingen voor de juf met een ander klasgenootje.
Ik dacht in het begin hoe krijg ik dat toch in mijn hoofd?
Sommige liedjes kende ik op een andere manier dus toen dacht ik weer mag ik hem dan wel zo zingen ?
Ik vind mezelf ook nog eens niet zo geweldig zingen en ik vond het raar om voor oudere mensen zo`n kinderliedje te zingen.
Maar ja wat moet dat moet, dus dacht ik, ik ga er echt wel voor leren.
Eenmaal toen we daar zaten en het eerste liedje hadden gezongen vond ik het al niet meer eng.
Ik dacht bij mezelf heb ik me hier nou zo druk om zitten maken dan??
Het was best wel leuk eigenlijk om te doen, het bleef wel een beetje anders maar ja dat blijf je toch een beetje houden.
Als je die liedjes voor oudere personen gaat zingen kunnen die je zelfs nog er handige tips overgeven!
Ik heb voor mijn toets 19 punten gehaald van de 20 dus zo slecht was het nog niet!

dinsdag 20 januari 2009

aan de hand van een reactie over mijn berichtje van veel te weinig en door aanleiding dat ik bij mijn stage langs ben gekomen om kennis te maken, ben ik toch weer over gaan nadenken.
Je hebt inderdaad ouders die veel moeten werken en anders geen oppas hebben.
Eerder ben ik nog nooit echt in een kinderdag opvang na binnen geweest.
Je zag hoe leuk die leidsters met die kinderen omgingen.
Als je beide werkt heb je bijna geen keuze, als het kind niet anders terecht kan dan moet je wel.
hoe ik er nu over denk als de ouders die beide werken echt geen andere keus hebben dat je dan wel het kind na de kinderopvang kunt brengen.
alleen als het echt niet anders kan he.

vrijdag 16 januari 2009

Veel te weinig...


Ik zie steeds meer berichten dat er te weinig werknemers zijn in de sector welzijn, met name in de kinderopvang. Er komen steeds meer kinderen op deze wereld, en steeds meer ouders moeten allebei werken..Ik vind dit erg jammer, omdat kinderen veel aandacht nodig hebben van hun ouders.


Ik vind het slecht dat je als ouder je kind 4 keer per week naar een kinderopvang brengt omdat je er zelf geen tijd voor hebt. Je hebt een kind toch voor jezelf, en niet om het naar de kinderopvang te brengen?

woensdag 5 november 2008

Wel of geen kinderopvang?


Twee moeders reageren op de stelling die eerder op deze site stond over kinderopvang. Opvallend bij die stelling was dat 37 procent vindt dat een kinderdagverblijf kinderen ongelukkig maakt omdat ze de aandacht van hun ouders missen, terwijl 42 procent vindt dat een kinderdagverblijf kinderen socialer maakt omdat ze meer spelen met andere kids. Wat vinden deze moeders?Een kinderdagverblijf maakt jonge kinderen niet socialer, maar ook niet asocialer. Het zijn de ouders die in de eerste gevoelige jaren het kind de enige juiste aandacht kunnen bieden en hem/haar iets aanleren. Dat schrijft Lizelot Beukers, orthopedagoog/ kindertherapeut en moeder van drie kinderen, in haar column als reactie op de vorige stelling over kinderopvang. Volgens haar kun je een kinderdagverblijf nooit vergelijken met een gezin. "Een kinderdagverblijf is en blijft een werkplek, hoe hartelijk men er ook met kinderen om kan gaan. Groepsgenoten worden geen broertjes of zusjes en verzorgers van de dagverblijven worden geen papa’s en mama’s."Annette Peeters, pedagoge en zelf moeder van 8 kinderen, heeft een kinderdagverblijf aan huis en is houder van een gastouderbureau. Zij schrijft in haar column dat ze begrijpt dat steeds meer moeders werk en zorg willen combineren. Maar de opvang die kinderdagverblijven bieden, is niet voldoende. "Heel veel (erg snel groeiende) kinderdagverblijven met heel veel (jonge) leidsters passen wel op de kinderen die aan hen zijn toevertrouwd maar dat is nog geen opvoeden. Vaste, vertrouwde personen, die goed weten wat de opvoedingsdoelen zijn, zijn daarvoor een must. Daarom vind ik gastouderopvang nog het beste alternatief."


mijn mening:

ik vind dat een kinderdagverblijf er best mag zijn voor ouders die beide werken en hun kind niet altijd na de ouders kunnen doen.

de kinderen komen zo ook met elkaar in contact en kunnen wennen aan andere kinderen.

de kinderen kunnen natuurlijk niet elke dag en elke seconde als de kinderdagopvang open is daar zijn vind ik.

Ze hebben ook een oma en opa waar ze ook wel door de weeks een dag of 2 kunnen zijn.

moeders moeten ook wel 1 dagje vrij kunnen nemen van het werk zodat ze samen met het kind de dag door kunnen maken.

Bestaat Sinterklaas nou wel of niet?




Weiger jij je vierjarige “de grote leugen” te vertellen en vertel je het dat Sinterklaas niet bestaat? Of wacht je tot je kind zelf begint te twijfelen voor je het uit de droom helpt?
Veel ouders vinden Sinterklaas zelf veel te leuk. Ze hijsen zich in pietenpakken, Sinterklaasjurken, kopen cadeautjes en storten zich vol overgave in het hele complot. Dat willen ze hun kind niet ontnemen, en zichzelf eigenlijk ook niet.
Het heeft ook weinig zin om een vierjarige te vertellen dat Sinterklaas niet bestaat. Dat geloof kan behoorlijk onwankelbaar zijn. Het kind zal denken 'laat ze maar kletsen, ik zie hem DUS hij bestaat!'. En ze snappen ook heus wel dat de echte Sint het allemaal niet alleen aankan en dat hij hulpsinterklazen nodig heeft.
Wring je niet in bochten om twijfel weg te nemenWij geloofden soms nog in Sinterklaas tot ons achtste of negende jaar, maar tegenwoordig zijn onze kinderen ook op dat punt al vroeg bij de pinken. De meesten ontdekken op hun zesde dat het allemaal een spel is. Als je kind gaat twijfelen aan de Goede Sint, moet je je natuurlijk niet in bochten gaan wringen om de twijfel weg te nemen. Een kind dat ziet dat er van alles niet klopt, moet je wel een eerlijk antwoord geven. Maar soms nemen ouders het zelf zo verschrikkelijk serieus, dat het kind het spel maar mee speelt. Neem het voorbeeld van het jongetje dat van zijn ouders te horen kreeg dat Sinterklaas niet bestond. 'Dat wist ik allang', was zijn reactie. Maar hij had het zo sneu gevonden voor zijn ouders als ze zouden weten dat hij allang van zijn geloof gevallen was. Kijk, daar is het te ver gegaan.
Sinterklaas is een spel!Zie het gewoon als een spel. Sinterklaas is helemaal niet bedoeld om serieus genomen te worden. Mensen kunnen subtiele signalen afgeven aan de anderen dat het om spel gaat. Zo kun je, zodra een kind roept dat Sinterklaas zijn baard schots en scheef hangt, het kind begripvol een knipoog geven.
Boeman of niet? Het is niet goed om van Sinterklaas of Zwarte Piet nadrukkelijk een boeman te maken, maar je kunt je kind wel de kans geven om op een veilige manier te leren omgaan met angst. En elk kind moet kunnen experimenteren met dit soort 'veilige' angsten om de 'echte' angsten in het leven aan te kunnen. Bang zijn voor spoken en griezels is nu eenmaal veel minder eng dan bang zijn voor de kinderen in je klas bijvoorbeeld. Sinterklaas gaat weer terug naar Spanje en spoken bestaan ook niet, maar die kinderen in je klas kunnen je hele leven blijven achtervolgen.

mijn mening:
zolang kinderen nog in Sinterklaas geloven vind ik dat je ze het beste nog kunt laten ingeloven.
Sinterklaas is een traditie.
hij komt 1 maal per jaar en gaat daarna weer terug na Spanje.
Kinderen vinden het spannend en vinden het geweldig dat ze cadeaus krijgen van de goede oude Sint.
Pas als een kind zelf wat merkt dat de Sint niet helemaal klopt.
of als ze er stellig van overtuigt zijn dat hij niet bestaat, dan ga je gewoon rustig aan de tafel met ze zitten en dan leg je ze het hele verhaaltje uit.
je moet natuurlijk nooit je kunt onderdruk zetten zodat ze in Sinterklaas blijven moeten geloven.
Elk kind heeft het recht op de waarheid wanneer ze erom vragen.

Bron: http://www.bepster.com/_nl/index.php?option=com_content&task=view&id=524&Itemid=921